اسدزاده‌هیر، نجف؛ قلاوندی، حسن؛ سید عباس‌زاده، میرمحمد. (۱۳۹۶ش). تحلیل کانونی رابطۀ بین ابعاد فضیلت سازمانی و مؤلفه‌های شجاعت اخلاق حرفه‌ای. اخلاق در علوم و فناوری، ۱۲(۲).
اسعدی، میرمحمد؛ ندافی، غزاله؛ شفیعی‌رودپشتی، میثم. (۱۳۹۰ش). بررسی ارتباط بین هوش هیجانی و رفتار شهروندی سازمانی در کتابداران کتابخانه‌های عمومی (مورد: کتابخانه‌های عمومی شهرستان یزد). کتابداری و اطلاع‌رسانی، ۱۴(۱).
انصاری، منوچهر؛ حسینی، احد؛ رحمانی‌یوشانلوئی، حسین؛ سیفی، سارا. (۱۳۹۱ش). تأثیر رعایت اصول اخلاق حرفه‌ای کارکنان بر وفاداری مشتریان بانک‌ها. اخلاق در علوم و فناوری، ۷(۳)، ۶۵-۷۷.
ایران‌نژاد پاریزی، سید جواد؛ تابلی، حمید؛ مرادی شهربابک، محمدرضا. (۱۳۹۶ش). تحلیل رابطۀ فضیلت سازمانی به‌عنوان یک مؤلفۀ اخلاقی با هوش معنوی، هوش هیجانی و تعهد سازمانی. اخلاق در علوم و فناوری، ۱۲(۱)، ۱-۷.
امین بیدختی، علی‌اکبر و قربانی، مهتاب. (۱۳۹۵ش). نقش ارتقای اثربخشی مدیران با بهره‌گیری از هوش معنوی و اخلاق حرفه‌ای. مطالعات مدیریت راهبردی، ۲۳.
بخشی، علی و نعمتی، لیلا. (۱۳۹۶ش). رابطۀ هوش معنوی و اخلاق کاری با عملکرد شغلی. اخلاق در علوم و فناوری، ۱۲(۳)، ۷۳-۸۰.
تابلی، حمید و کوثری، بنیامین. (۱۳۹۴ش). بررسی رابطۀ بین اخلاق حرفه‌ای و وفاداری سازمانی. کنفرانس بین‌المللی مدیریت، اقتصاد و مهندسی صنایع.
حجازی‌فر، سعید و باقری‌کنی، مصباح‌الهدی. (۱۳۹۱ش). فضیلت‌های محوری در سازمان‌های فضیلت‌مدار. اسلام و پژوهش‌های مدیریتی، ۱(۳)، ۱۱۷.
حسنی، محمد و شاهین‌مهر، بهار. (۱۳۹۴ش). مدل‌یابی روابط بین اخلاق حرفه‌ای و مسئولیت اجتماعی با پاسخگویی سازمانی. اخلاق در علوم و فناوری، ۱۰(۱)، ۲۸-۳۹.
چناری، مهین. (۱۳۹۴ش). مبانی فلسفی و نقد رویکرد شفاف‌سازی ارزش‌ها. اخلاق در علوم و فناوری، ۱۰(۳)، ۱-۸.
خشوعی، مهدیه سادات. (۱۳۹۲ش). نقش فضیلت سازمانی و رفتار شهروندی سازمانی در شجاعت اخلاقی حرفه‌ای. فرآیند مدیریت و توسعه، ۲۷(۲)، ۸۱-۹۸.
رهنورد، فرج‌اله. (۱۳۸۷ش). عوامل مؤثر بر ارتقای عملکرد سازمان‌های بخش دولتی ایران. پژوهش‌نامه مدیریت اجرایی، ۸(۱)، ۷۷-۱۰۰.
صحت، سعید؛ کوهساری، علی؛ کوهساری، پروین. (۱۳۹۵ش). بررسی رابطۀ هوش معنوی با مشتری‌مداری با توجه به نقش میانجی اخلاق حرفه‌ای کارکنان. دومین همایش سراسری مباحث کلیدی در علوم مدیریت و حسابداری.
قاسمی شمس، معصومه؛ چایجانی، محمدعلی؛ اکبری، محسن. (۱۳۹۶ش). رابطۀ اخلاق حرفه‌ای و تعارضات شغلی با میانجی‌گری رفتار شهروندی سازمانی. اخلاق در علوم و فناوری، ۱۲(۴)، ۱-۱۲.
قلاوند، حسن. (۱۳۹۵ش). پیش‌بینی اخلاق کاری بر اساس معنویت در محیط کار. اخلاق در علوم و فناوری، ۱۱(۱)، ۷۵-۸۵.
قراملکی، فرامرز و نوچه‌فلاح، رستم. (۱۳۸۶ش). موانع رشد اخلاق حرفه‌ای در سازمان‌ها. تهران: مؤسسۀ فرهنگی دین‌پژوهی بشرا.
قنبری، سیروس؛ اردلان، محمدرضا؛ بشه‌تی‌راد، رقیه؛ سلطان‌زاده، علی. (۱۳۹۴ش). اخلاق حرفه‌ای اعضای هیئت علمی و رابطۀ آن با کیفیت آموزشی. اخلاق در علوم و فناوری، ۱۰(۲)، ۳۷-۴۸.
نعمتی، لیلا و بخشی، علی. (۱۳۹۶ش). رابطۀ هوش معنوی و اخلاق کاری با عملکرد شغلی. اخلاق در علوم و فناوری، ۱۲(۳)، ۷۳-۸۲.
Amram, Y. (2007). The seven dimensions of spiritual intelligence: An ecumenical, grounded theory. In 115th annual conference of the American psychological association. San Francisco, CA.
Sekerka, L. E., Bagozzi, R. P., & Charnigo, R. (2009). Facing ethical challenges in the workplace: Conceptualizing and measuring professional moral courage. Journal of Business Ethics, 89(4), 565-579.
Bright, D. S., Winn, B. A., & Kanov, J. (2014). Reconsidering virtue: Differences of perspective in virtue ethics and the positive social sciences. Journal of Business Ethics, 119(4), 445-460.
Baumeister, R. F., & Exline, J. J. (2000). Self-control, morality, and human strength. Journal of Social and Clinical Psychology, 19(1), 29-42.
Cameron, K. S., Bright, D., & Caza, A. (2004). Exploring the relationships between organizational virtuousness and performance. American Behavioral Scientist, 47(6), 766-790.
Emmons, R. A. (2000). Spirituality and intelligence: Problems and prospects. The International Journal for the Psychology of Religion, 10(1), 57-64.
Emmons, R. A. (2000). Is spirituality an intelligence? Motivation, cognition, and the psychology of ultimate concern. The International Journal for the Psychology of Religion, 10(1), 3-26.
George, M. (2006). Practical application of spiritual intelligence in the workplace. Human Resource Management International Digest, 14(5), 3-5.
Ghobbeh, S., & Atrian, A. (2024). Spiritual intelligence’s role in reducing technostress through ethical work climates. arXiv preprint arXiv:2401.03658.
Harris, H. (1999). Courage as a management virtue. Business & Professional Ethics Journal, 18(3/4), 27-46.
Hyson, P. (2013). The spirited leader: the potential of spiritual intelligence to improve leadership. The International Journal of Leadership in Public Services, 9(3/4), 109-115.
King, D. B. (2008). Rethinking claims of spiritual intelligence: A definition, model, and measure (Doctoral dissertation). Trent University, Peterborough, Ontario, Canada.
Lachman, V. (2007). Moral courage: a virtue in need of development? Medsurg Nursing, 16(2), 131-133.
Marschke, E., Preziosi, R., & Harrington, W. (2009). Professionals and executives sort a relationship between organizational commitment and spirituality in the workplace. Journal of Cloteomlone, 7(8), 33-48.
MacHovec, F. (2003). Spiritual intelligence, the behavioral sciences and the humanities. Lewiston, NY: The Edwin Mellen Press.
Manz, C. C., Cameron, K. S., Manz, K. P., Marx, R. D., & Neal, J. (2008). The virtuous organization: insights from some of the world leading management thinkers. USA: World Scientific Publishing Company.
Marzoghi, R., Mohtaram, M., Hoseini, F., & Shekuhi, M. (2021). Structural equation modeling of the correlation between social capital and the professional ethics of the specialists of Shiraz University of Medical Sciences, Iran. Educational Research in Medical Sciences, 10(1).
Meyer, M., & Li, T. (2025). Can good information prevent misconduct? The role of organizational epistemic virtues for ethical behavior. Journal of Business Ethics, 197(3), 489-504.
Mohammadi, M. (2006). Philosophy and mechanism of accountability in the Islamic Republic. Mashhad: Andisheh Hozeh Publication.
Nodehi, H., & Sadr, Z. (2012). Relationship between spiritual intelligence and OCB faculty. Journal of Educational Management Innovations, 8(1), 1-16.
Naami, A. Z., Beshlideh, K., & Behzadi, E. (2015). The relationship between the conscientious, ethical climate and ethical leadership, organizational virtuousness. Ethics in Science and Technology, 10(1), 63.
Rego, A., Ribeiro, N., Cunha, M. P., & Jesuino, J. C. (2011). How happiness mediates the organizational virtuousness and affective commitment relationship. Journal of Business Research, 64(5), 524-532.
Rahimi, R., Vahdat, R., & Sameri, M. (2024). Structural equation modeling of professional ethics based on social responsibility, organizational transparency, and organizational commitment with the mediating role of social cynicism. Jsied, 4(4), 175-195.
https://doi.org/10.61838/jsied.4.4.11
Sekerka, L. E., & Bagozzi, R. P. (2007). Moral courage in the workplace: Moving to and from the desire and decision to act. Journal of Business Ethics, 16(2), 132-149.
Sherlos, V., & Dadashi-Khas, S. (2012). The impact of spiritual intelligence of managers on the performance of public employees. Journal of Initiative and Creativity in the Humanities, 2(3), 97-114.
Shu-wang, Z., Madni, G. R., & Yasin, I. (2022). Exploring the mutual nexus of social capital, social innovations and organizational performance. Sustainability, 14(19), 11858.
Tzine, A., & Sharoni, G. (2014). Organizational citizenship behavior, organizational justice, job stress, and work-family conflict: Examination of their interrelationships with respondents from a nonwestern culture. Journal of Work and Organizational Psychology, 30, 35-42.
Zohar, D., & Marshall, I. (2000). SQ: Connecting with our spiritual intelligence. New York: Bloomsbury Publishing.
)